• Upozorować samobójstwo...

  • czy pozbyć się zwłok?

  • 2 książki o zwłokach,

    ponad pół tysiąca zabójstw.

    .
    .
    .

    Kim są sprawcy? Kim były ich ofiary?

    .
    .
    .

    ZAJRZYJ W UMYSŁY ZABÓJCÓW

2 książki - Jak upozorować samobójstwo i Jak pozbyć się zwłok

Upozorować samobójstwo czy pozbyć się zwłok?

Zbadałem ponad pół tysiąca zabójstw skupiając się na czynnościach sprawców zmierzających do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Wynikiem tych badań są 2 książki, w których opisuję przypadki, kiedy zabójcy dokonują manipulacji ze zwłokami.

Czytając te książki zajrzysz w umysły morderców.

Poznasz ich myśli, które pojawiają się po dokonaniu zbrodni. Dzięki licznym opisom spraw z polskiej praktyki sądowej, przyjrzysz się sylwetkom sprawców i ich ofiar.

Autentyczne przypadki – prawdziwe historie.

500

SPRAW

521

OFIAR

604

SPRAWCÓW

*  Przedsprzedaż jest już zakończona i podane pod koniec filmu dodatki (pieczęć, prezent, zakładki, autograf) nie obowiązują.

Spośród 521 zbadanych zabójstw wybrałem kilkadziesiąt, moim zdaniem, najciekawszych przypadków. Wszystkie znajdziesz w książkach. Poniżej możesz przeczytać o 2 z nich.

PRZYPADKI

            24-letnia Agnieszka K. pozostawała od kilku lat w konkubinacie z 38-letnim Rafałem M. – wynajmowali mieszkanie, w którym zajmowali jeden pokój. Z drugiego korzystał ich współlokator. Para poznała się, gdy Rafał był jeszcze żonaty. Rodzice kobiety byli przeciwni temu związkowi ze względu na sporą różnicę wieku pomiędzy nim a ich córką oraz fakt, że mężczyzna nie był wolny. W 2011 r. urodził im się syn.  Ich relacje zaczęły się psuć. Konkubent zaczął się znęcać fizycznie i psychicznie nad kobietą. Szarpał, popychał, dusił, bił po głowie i całym ciele. Dodatkowo ograniczał jej kontakty z rodzicami oraz znajomymi. Namawiał także konkubinę do targnięcia się na swoje życie i groził zabiciem jej.

            Agnieszka postanowiła, że odejdzie od mężczyzny. Ten jednak nie zamierzał do tego dopuścić. Nie chciał również, aby kobieta zabrała ze sobą syna. Podczas kolejnej kłótni stojąc za jej plecami, zarzucił jej na szyję nylonowy sznurek i zaczął go zaciskać. Agnieszka była całkowicie bezbronna, nie mogła wydać z siebie głosu i wezwać pomocy. Po zadzierzgnięciu i opuszczeniu ciała partnerki twarzą do podłogi Rafał M. owiązał sznurek o klamkę drzwi ich pokoju. Chciał, aby wyglądało, że kobieta popełniła samobójstwo. Drzwi zostawił otwarte. Łóżeczko ze śpiącym synem przeniósł do pokoju współlokatora i wyszedł z mieszkania.

            6 października 2011 r. w miejscowości K. podczas oczyszczania szamba Sławomir B., właściciel posesji ujawnił fragment zwłok ludzkich – łydkę zawiniętą w czarną folię. Była to część ciała jego matki, 58-letniej Łucji B. zaginionej 19 września 2011 r. W wyniku przeprowadzonych oględzin domu i posesji ujawniono kolejne, łącznie 9 pakunków:

1. Tułów z kikutami ud i ramion oraz fragmentami tkanek miękkich szyi (owinięty w płachtę materiału i worek jutowy).

2. Głowę z częścią szyi (w worku foliowym).

3. Fragment uda, kolana i podudzia lewego (w worku foliowym).

4. i 5. Lewe przedramię i rękę oraz prawe ramię, przedramię i rękę (w jednym worku foliowym).

6. Podudzie lewe. 7. Stopę lewą. 8. Podudzie prawe. 9. Stopę prawą (w jednym worku foliowym).

            W dniu dzisiejszym około godziny 17:00 nie pamiętam dokładnie zacząłem wypompowywać nieczystości z swojego szamba, które znajduje się na posesji, w której mieszkam. Za pomocą traktora i beczki, którą wcześniej pożyczyłem od brata Mariusza B. Jest to szambo dwukomoroweOtworzyłem jedno i zacząłem wypompowywać. Gdy zacząłem wypompowywać pierwszą komorę (…). Otworzyłem drugą komorę i zobaczyłem czarną folię pływającą na wierzchu. Zaniepokoiłem się tym, zobaczyłem, że coś tam pływa. Brat Mariusz był na podwórku, krzyczałem aby przyszedł do mnie. Co też on uczynił. On przyszedł z jakimś swoim kolegą  (…). Gdy oni to zobaczyli zaniepokoili się tym, powiedzieli, że to chyba jest jakieś części zwłok. Nasunęła mi się myśl, że mogą być to części ciała mojej zaginionej wcześniej matki. Szambo nie było zabezpieczone na żadną kłódkę, było przykryte dwiema metalowymi płytami, na których były dwa duże kamienie. (Sławomir B. / pisownia oryginalna).

            Łucja B. mieszkała w miejscowości K. wraz z synem Mariuszem B. i jego żoną Agnieszką oraz dwójką ich dzieci. Mieszkał też z nimi najmłodszy syn Łucji B. – Łukasz B. Drugi syn ofiary Sławomir B. żył w konkubinacie z 28-letnią Renatą K., którą poznał, gdy ta miała osiemnaście lat. Kobieta pochodziła z licznej rodziny, była dziewiąta z dziesięciorga rodzeństwa. Uczyła się słabo, uzyskała wykształcenie podstawowe. Ukończyła również kurs fryzjerski. W 2003 r. Sławomirowi B. i Renacie K. urodziła się córka Weronika. Sławomir B. z pomocą rodziny wybudował dom. 11 listopada 2006 r. kobieta wprowadziła się do niego. Działkę, na której stanął dom otrzymał od swojego brata Mariusza. W 2007 r. parze urodziła się druga córka – Aleksandra. Renata K. nie pracowała, opiekowała się dziećmi w domu. Nie była lubiana w rodzinie swojego konkubenta z uwagi na dość porywczy temperament. Mimo że relacje pomiędzy Sławomirem i Renatą były poprawne, to nie czuła się ona dobrze w tym związku, zdradzała mężczyznę z Czesławem R. Nie zgadzała się często ze swoją teściową. Żaliła się swoim znajomym, że Łucja B. się do wszystkiego wtrąca. Kiedyś nawet swojej koleżance Justynie S. powiedziała, że jest w stanie zrobić Łucji coś złego, że chyba ją zabije…

            19 września 2011 r. po godzinie 12:00 Łucja B. przyszła do mieszkania Renaty K. – Sławomir S. był wtedy w pracy. Kobiety zaczęły się kłócić.

            W tą niedzielę przed zabójstwem pokłóciłam się z teściową, przyszła do mnie do domu, zaczęła mi ubliżać, wyzywać (…) nie chciałam słuchać, wyszłam z pokoju, dzieci słyszały jak mi ubliża, poszłam podłożyć do pieca, chciałam sobie zagrzać wodę do mycia, ona poszła za mną do piwnicy. Wtedy wzięłam młotka i uderzyłam ją 3 razy w głowę (…). (Renata K. / pisownia oryginalna).

            Tego samego dnia wieczorem zaciągnęła jej ciało w pobliże drewna znajdującego się w piwnicy. Kolejnego dnia, podczas nieobecności konkubenta, Renata K. podjęła próbę spalenia zwłok. Jednak z obawy przed wybuchem butli z gazem, znajdującej się w kuchni, która była tuż nad piwnicą, ugasiła ogień. Na drugi dzień ciało zaczęło się rozkładać, więc poszła po siekierę, która znajdowała się na pieńku na podwórzu Mariusza B. i tą siekierą rozczłonkowała zwłoki.

            W poniedziałek włożyłam teściową za Platę, we wtorek na drewka, a w środę już śmierdziała, zaczęłam ją rąbać, bo nie miałam siły jej przenieść. Siekierę wzięłam z dworu, była na pionku, zwłoki porąbałam w tym pomieszczeniu, gdzie były drewka, najpierw odrąbałam nogi, to jest najpierw stopy, potem okolice kolan, a następnie ud. Stopy i części kolana chyba wyrzuciłam do szamba. Potem były te części nóg za kolanem, obie części ud, potem ręce i głowę schowałam koło psa, zakopałam je, wynosiłam je w worku, był to worek na śmieci. Części ciała zakopałam wraz z workiem. Jedne udo schowałam w zamrażalce, a drugie nie wiem, chyba do szamba wrzuciłam. Pozostałą część zwłok zakopałam tam gdzie mam ziemniaki. Jednego dnia rozczłonkowałam zwłoki. Nogi zajęły mi godzinę. Całe nogi zajęły mi godzinę. Nie wiem ile godzin zajęło mi rozczłonkowanie zwłok i ukrycie ich części. Zaczęłam od około w pół do ósmej rano (…). Nikt mi nie pomagał w rozczłonkowywaniu zwłok, zrobiłam to sama. Moja teściowa była grubszą osobą. Ciągnęłam ją po podłodze, chwyciłam ją w pas, ciągnęłam ją tyłem. (Renata K. / pisownia oryginalna).

            Weronika B. przesłuchana z udziałem biegłego psychologa, zeznała, że w dniu zaginięcia Łucji B. mama pokłóciła się z babcią, kobiety były w piwnicy. Dziewczynka słyszała kłótnię, która nagle ucichła. Renata K. zabroniła córce mówić o tym komukolwiek, grożąc jej, że zabije ją tak, jak babcię. Później Renata K. zmieniła wersję zdarzenia. Sprawcą zabójstwa Łucji B. miał być jej konkubent, a ona – w obawie o swoje życie – pomagała mu ukryć ciało teściowej. Z sądowo-lekarskiego punktu widzenia nie było można wykluczyć, że Renata K., osoba o wzroście 151 cm i wadze 49 kg, mogła w dłuższym przedziale czasu samodzielnie rozkawałkować zwłoki.

            W ten dzień chciałam się wyprowadzić z domu, stałam koło Sławka i przyszła do nas do piwnicy teściowa (…) W tym momencie weszła teściowa i zaczęli się kłócić o to, że ja się wyprowadzam, teściowa zaczęła mnie wyzywać. Powiedziałam im, że to przez nią i przez Sławka, że za dużo widziałam i więcej nie zniosę. Poszłam na górę, oni zostali sami. Słyszałam, że zaczęli się mocno kłócić w piwnicy. Gdy zeszłam, teściowa już leżała (…) Gdy zgłosiliśmy zaginięcie Łucji B. nikt jej w naszej piwnicy nie szukał. (Renata K. / pisownia oryginalna).

            Gdy zeszłam do piwnicy teściowa już leżała, ale Sławek ją podnosił i oparł o murek na siedząco (…) Gdy Sławek posadził teściową, kazał mi pomóc przenieść te zwłoki. Zaczęłam się na niego drzeć, zrobiło mi się słabo, poszłam na górę, a on poszedł za mną, chciałam dzwonić po karetkę. Zabrał mi dwa telefony (…) Zszedł do piwnicy, kazał mi zejść razem z nim.  Zaczął ciągnąć matkę swoją, posadził ją pod taką westfalkę i tam ją przykrył. Nie pomagałam mu przeciągać zwłok, bo słabo mi się robiło. Przykrył ją taką gąbką co na dach się kładzie (…).

            Prawda jest, że Sławek w ręku trzymał młotek, gdy zeszłam do piwnicy i tak pchnął nim nogą w moim kierunku, powiedział, że mam go wyczyścić. Wzięłam młotek poszłam go umyć (…) Sławek kazał mi też zrobić porządek w piwnicy i zaczęłam ścierać krew. Ja wykonywałam wszystko co kazał mi Sławek, bo się go bałam (…) Sławek po zabójstwie zjadł placki (…) Chyba na trzeci dzień po zabójstwie było rozczłonkowywanie. To było rano. O 5:00 rano. Słyszałam najpierw trzask rąbania, wstałam, ubrałam się i poszłam zobaczyć co się tam dzieje. Zobaczyłam, że Sławomir zaczyna ciąć ciało siekierą. (Renata K. / pisownia oryginalna).

            Renata K. nie była chora psychicznie ani upośledzona umysłowo. Za zabójstwo i rozkawałkowanie teściowej, została skazana na 25 lat pozbawienia wolności.

SPISY TREŚCI

Jak upozorować samobójstwo

Jak upozorować samobójstwo

Wykaz skrótów
Rozdział I. Wprowadzenie
1.1. Specyfika samobójstw w Polsce
1.2. O inspiracji w kryminalistyce (mit zbrodni doskonałej)
Rozdział II. Ogólne założenia przeprowadzonych badań
2.1. Cel badań
2.2. Metodyka badań
2.3. Problemy i hipotezy badawcze
Rozdział III. Prawno-karne aspekty samobójstw
Rozdział IV. Problematyka śmierci o charakterze gwałtownym
4.1. Rodzaje śmierci
4.2. Znamiona i przeobrażenia pośmiertne
4.3. Oględziny zewnętrzne i wewnętrzne zwłok
Rozdział V. Kryminalistyczna i sądowo-lekarska rekonstrukcja zdarzenia
5.1. Zagardlenie
5.1.2. Powieszenie
5.1.3. Zadzierzgnięcie
5.1.4. Zadławienie
5.2. Specyficzne zgony w mechanizmie uduszenia gwałtownego
5.2.1. Autoerotic asphyxiation (AEA)
5.2.2. Naked suicide
5.2.3. Choking game
5.3. Utonięcie
5.4. Upadek z wysokości
5.5. Rany cięte, kłute i rąbane
5.5.1. Rola analizy śladów krwawych
5.5.2. Identyfikacja narzędzia
5.6. Trucizny
5.7. Postrzał
5.8. Zdarzenia z udziałem pojazdów szynowych i kołowych
5.9. Porażenie prądem elektrycznym
5.10. Śmierć w płomieniach
5.11. Śmierć z wychłodzenia
5.12. Śmierć z głodu
5.13. Detonacja materiałów wybuchowych
Rozdział VI. Problematyka maskowania i pozorowania zdarzenia
(charakterystyka zbadanych przypadków)
6.1. Maskowanie samobójstwa
6.2. Pozorowanie samobójstwa
6.3. Samobójstwo sprawcy
Podsumowanie i wnioski końcowe
Spis tabel
Wykaz aktów prawnych
Wykaz literatury
Literatura polska
Literatura zagraniczna
Wykaz materiałów ze stron internetowych
Notatki

Jak pozbyć się zwłok

Jak pozbyć się zwłok

Wykaz skrótów
Rozdział I. Wprowadzenie
1.1. Specyfika zabójstw w Polsce
1.2. O unikaniu odpowiedzialności karnej (mit zbrodni doskonałej)
Rozdział II. Ogólne założenia przeprowadzonych badań
2.1. Cel badań
2.2. Metodyka badań
2.3. Problemy i hipotezy badawcze
Rozdział III. Prawno-karne aspekty zabójstw
Rozdział IV. Ciemna liczba przestępstwa z art. 148 k.k.
Rozdział V. Modus operandi
5.1. Motywacja sprawców zabójstw
Rozdział VI. Specyficzne formy zabójstw
6.1. Zabójstwo rytualne
6.2. Zabójstwo dla zabawy
6.3. Zabójstwo z lubieżności
6.4. Zabójstwo kanibalistyczne
6.5. Zabójstwo nekrofilne
Rozdział VII. Sprawca a ofiara
7.1. Typologie sprawców pod względem liczby ofiar
Rozdział VIII. Ogólna charakterystyka zbadanych przypadków
8.1. Sprawca i ofiara
8.2. Metoda zabójstwa
8.3. Motyw
8.4. Miejsce, czas i okoliczności zabójstwa
8.5. Planowanie
8.6. Alkohol i inne używki
8.7. Czynności podejmowane przez sprawcę po zadaniu obrażeń ofierze
Rozdział IX. Grupa sprawców pozbywająca się zwłok
9.1. Proste metody
9.2. Zakopanie
9.3. Zatopienie (umieszczenie w zbiorniku wodnym)
9.4. Zabetonowanie
9.5. Rozkawałkowanie
9.6. Spalenie
9.7. Rozgotowanie
9.8. Rozpuszczenie w substancjach chemicznych
9.9. Brak ciała ofiary
Podsumowanie i wnioski końcowe
Spis tabel
Spis wykresów
Wykaz aktów prawnych
Wykaz orzecznictwa i sygnatur akt
Wykaz literatury
Literatura polska
Literatura zagraniczna
Wykaz materiałów ze stron internetowych

Kto najczęściej zabija i jaki wpływ na czynności z ciałem ofiary ma liczba sprawców?

Która metoda pozbycia się zwłok dominuje?

Najpopularniejszym narzędziem zbrodni jest nóż kuchenny. Czym jeszcze sprawcy zabijają?

Wszystkiego, a nawet więcej, dowiesz się z tych 2 książek.

Obowiązkowe 2 pozycje dla miłośników kryminalistyki, suicydologii i medycyny sądowej.

Książki dla każdego, kto interesuje się zabójstwami, samobójstwami lub naukami penalnymi

Fachowa literatura oparta na faktach.

2 książki - Jak upozorować samobójstwo i Jak pozbyć się zwłok - dr Andrzej Gawliński

AUTOR

Andrzej Gawliński, doktor nauk prawnych, kryminalistyk i suicydolog – prowadzący blog naukowy kryminalistyczny.pl. Założyciel i dyrektor Centrum Kryminalistyki i Medycyny Sądowej. Popularyzator nauki, na jego wykłady w kultowym Worku Kości w Warszawie przychodzą takie tłumy, że zawsze brakuje miejsc.

Autor bestsellera suicydologicznego Namowa lub pomoc w samobójstwie. Zdobywca “Kryminalistycznego Nobla” – nagrody w konkursie im. Prof. Tadeusza Hanauska na Pracę Roku z Dziedziny Kryminalistyki. Jeden z nielicznych certyfikowanych suicydologów w Polsce.

Autorytet w dziedzinach nauk penalnych zapraszany do mediów w charakterze eksperta. Powoływany na biegłego w sprawach dotyczących samobójstw. Oficjalny ekspert dokumentu Tropami Zbrodni stacji telewizyjnej CBS Reality. Autor kilkudziesięciu publikacji z zakresu kryminalistyki, kryminologii i medycyny sądowej.

Adiunkt w Katedrze Kryminalistyki i Medycyny Sądowej na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Lubiany przez studentów wykładowca. Członek Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego i wiceprzewodniczący Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego.

ZAMÓW TERAZ


Gwarancja cen promocyjnych jeszcze tylko przez:

0Dni0Godziny0Minuty0Sekundy

 OSTATNIE SZTUKI W MAGAZYNIE 


Zamawiając pakiet sporo oszczędzasz
1 książka1 książka

pakiet: 2 książki

pakiet: 3 książki

CENA ZA KSIĄŻKĘ

CENA ZA KSIĄŻKĘ

CENA ZA PAKIET

CENA ZA PAKIET

  + Przesyłka *    9,99

  + Przesyłka *    9,99

  + Przesyłka *    9,99

  + Przesyłka *    9,99

CENA Z PRZESYŁKĄ

CENA Z PRZESYŁKĄ

CENA Z PRZESYŁKĄ

CENA Z PRZESYŁKĄ

* Kurier Pocztex48 lub Paczkomat InPost do wyboru w tej samej cenie – Ty decydujesz.
** Wszystkie ceny są wyrażone w PLN i zawierają podatek VAT.
*** Więcej informacji na temat książki “Namowa lub pomoc w samobójstwie” znajdziesz na namowa.pl.

FAQ

           Wysyłkę realizujemy bez zbędnej zwłoki w dzień zamówienia lub w kolejny dzień roboczy – wszystko zależy od tego, o której godzinie złożysz zamówienie.

           Do wyboru są dwie opcje wysyłki – Kurier Pocztex48 lub Paczkomat InPost – Ty decydujesz.

           Koszt dostawy to 9,99 zł. Przy zamówieniach za minimum 150 zł – przesyłka jest darmowa. 🙂

           Niestety nie. Ze względów logistycznych wysyłki realizowane są wyłącznie na adresy w Polsce.

           Jeżeli mieszkasz za granicą i chcesz kupić te książki, to zamów je na adres rodziny lub znajomych mieszkających w Polsce i oni je Tobie prześlą. Wiele osób tak robi.

           Niestety nie. Książki nie będą dostępne w tradycyjnych księgarniach oraz sklepach takich jak Empik lub Matras.

           Książki możesz kupić tylko tutaj.

           Książki są i będą do kupienia tylko w wersji tradycyjnej – papierowej.

           Książki będą wysyłane z magazynu oddalonego ode mnie o około 200 km. 

           Jeżeli zależy Ci na dodatkowej indywidualnej dedykacji, to dobrą okazją będą różne wykłady w Worku Kości lub na uczelniach. Możesz też przynieść książki na szkolenie. W każdym razie bardzo chętnie dopiszę dedykację.

           O takich okazjach informuję z wyprzedzeniem na Facebooku oraz w moim newsletterze (możesz zapisać się na blogu lub w trakcie składania zamówienia).

Jeżeli nie znajdziesz odpowiedzi na swoje pytanie, napisz do mnie na adres: andrzej@kryminalistyczny.pl lub przez formularz na tej stronie albo na kryminalistyczny.pl/kontakt.
Odpowiem z przyjemnością.

KONTAKT

* Wszystkie pola są obowiązkowe.

0 + 1 = ?

This contact form is deactivated because you refused to accept Google reCaptcha service which is necessary to validate any messages sent by the form.

© Copyright 2018 – kryminalistyczny.pl | Zrozumieć zbrodnie. | omimo.pl – Andrzej Gawliński